bırak içime dolsun acısı ben de şuursuzca kıvranayım hayatından bi haber bırakma beni sadece kendi dertlerimle baş başa kalmayayım ne kadar kifayetsiz kelimeler ve ardında…
Yorum BırakKategori: Edebiyat
ellerim düzgün. parmaklarım birbirine kenetlenmiş baş parmaklarım havada birbirinin etrafında dönüyor. bunu babaannemden öğreniştim ve yaşım ilerledikçe daha fazla yapmaya başladım… onun gibi fazla unutuyorum…
Yorum Bırakbiraz daha çıplağım bugün. biraz daha korkutucu, biraz daha hüzünlü. gözlerimin altındaki torbalar biraz daha dolu. hemen altındaki çizgiler biraz daha keskin… sadece hayalini kurduğum…
Yorum Bırakbeklenmedik kıvrımlar üzerimde gezinen benden farklı, bedenimden, benliğimden açıkça telaffuz edilen karanlık bir yolun ortasında… soğuyan, titreten vazgeçemediğim bir yalnızlık bu içime attıkça korkuyla büyüyen…
Yorum Bırakİçeriye dolan soğuk rüzgar beni uyandırdı. Tabi rüzgar haricinde kapıdan giren iki kişinin de buna etkisi vardı. Karşımda iki adet masa kurulmuş, küçük çok bilmiş…
Yorum BırakAkşam karanlığı iyice çökmüştü. Gökyüzü karanlık bulutları hapsetmiş, hararetli bir şekilde oradan oraya savuruyordu. Rüzgar sertleşmeye başlamıştı. Montumun yakalarını havaya kaldırdım, atkımı birazda sıktım. Sıkışan…
Yorum BırakTüm hayatımı iyi bir yazar olmayı düşleyerek geçirdim. Hayran olduğum yazarlar yerine kendimi koymak sanki ayrı dünyaların kapısını açıyordu bana. Aldığım en büyük zevk ise…
Yorum Bırakuzun süre ellerimdeki çatlaklıkların farkına varamadım. tüm ekmeğimi onlardan kazandığım bir aşıkar lakin onlara hiç dikkat etmemiştim taki onlar dikkatimi üzerlerine çekene kadar. sağ elimin…
Yorum Bırakardımdan sesszice izleyen, suratıma bakmaya çekinen, sessiz ve suratsız günahkarlar… kimler gidiyordu, dönmeye yakın? söylediklerimiz, onlara mı yakıştı…
Yorum Bırakbaşlık atmak daha zor olmaya başladı yazmaktan… hayallerim onları kelimelere dökecek kadar yerlerinde durmuyorlar… hayalsiz, sessiz, kimsesiz… varlığın içinde yalnızlık… kelimeler sadece arkadaş… terk ediyorlar……
Yorum Bırak