Az önce uyandım. Yaklaşık iki saat önce karın ağrılı bir şekilde yattığım uykumdan. Herşey normal, herşey garip. Bir şeyler görüyorum ama görmekle görmemek, uyumakla uyumamak…
Yorum BırakKategori: Kişisel Denemeler
Hayat bir süredir hızlı geçiyor. Aslında sürekli hızlı geçiyor ama bir yerden sonra sanki daha hızlı. Ya da insanların zaman ilerledikçe yapacakları daha çok şey…
Yorum BırakYukarıda gördüğünüz kitap içinde benim de öykümün bulunduğu, vakti zamanındaki fanzinleri saymazsak basılı ilk öyküm. Müjdat Gezen Sanat merkezinde bir araya gelen birlikteliğimiz böyle bir…
Yorum BırakArdıma baktığımda hatırladıklarım o kadar az ki. Bazen bu kadar şeyi nasıl unutuyorum diye soruyorum kendime. Sanki bu bana özgü bir şey değil. Herkes unutuyor.…
Yorum Bırak
Oh sen de kişisel gelişim olaylarına girmişsin diyenleriniz olur belki. Öyle demeyin bu işte acayip para var. Öyle ki roman, öykü bastıramıyorken, kişisel gelişim ve şu gezi kitapları için yayınevleri sıraya giriyor. Hal böyleyken biraz rota değiştirmek kötü bir şey değil.
O kadar şey dedim demesine ama şuraya yazacak çok bir şey bulamadım. Hem internette araştırdım öyle 13 şey falan yok. Mesela 12 var 15 var. Bana mı denk gelmedi bilmiyorum. Lakin bu sorunun cevabı varsa bana da söyleyin. Şimdi plan yap falan yazıyorlar ama arkadaşım zaten onu yapmakta bir sorun onu yapsam zaten tembelliği üzerimden atmış olurum.
Yorum Bırak
Elbette vardır. Herkesin var. Bunu sadece lafın gelişi soruyorum. Arayı biraz ısıtmak, samimiyeti arttırıp hafif kafa dönmeleri arasında, tüm bu yazılanları hatırlanamaz hale getirmek için. Hep öyle olmuyor mu? Mesela her sene başında aldığımız kararlar ertesi günün ayıklığına kendini silmiyor mu? Bu yazının sonunda başının hatırlanamaz hale gelmesi gibi…
Her başlangıç unutulmaya mecburdur. Ardında küçük tatlar bıraksa da asıl olan hep unutmaktır. 2109’un başını hatırlamıyorum. Nasıl geçtiği konusunda da hiçbir fikrim yok. Diğer senelere baktığımda onların da bundan bir farkı yok. O zaman size nasıl b güzel hikayeler anlatabilirim ki?
Yorum Bırak
Bazen hangi dünyayı kurtardığımdan emin olamıyorum. İçinde olduğumdan mı? Bu kadar farklı dünya varken benim kurtardıklarım kurtarılması gerekenler mi gerçekten bilmiyorum.
Her seferinde bu kez başardım diyorum. Başardıklarım sadece akışına müdahale ettiğim küçük dokunuşlar. Ve her seferinde geriye döndüğümde her şeyin başa sardığını görüyorum.
Yorum BırakBir de bakmışım uzun zamandır filmler ile ilgili bir şey yazmamışım. E tabi kitaplar nerede diye sorabilirsiniz ama onu da yazıyorum. (Burada kelime oyunu yapmış…
Yorum BırakÇünkü bugün yazacağım bir şey yok. Sanıyorum yazmak için biraz dışlanmak lazım bu dünyadan. Sadece yazmak için, yoksa beslenmek için geçerli değil bu söylediklerim. Senenin…
Yorum Bırak
Bu konuda çokta yalnız değilim değil mi? Herkes gibiyim yani… Bir başkasından farkım yok. Peki ya neden böyle? Neden gidemiyorum ya da neden kalamıyorum?
“Neden” hayatımdaki en büyük sorun?
Bazen korkuyorum. Düşünmekten, yapmaktan, yürümekten, konuşmaktan… Kendim olamadığım bir şey mi var içimde? Beni ben olmaktan alı koyan. Tabular, komşular, atıp tutan akrabalar…
Ne yapmalıyım ne olmalıyım? Bir duvar, bir yol, daha iyiyi nefes alan yıllara meydan okumaya çalışan bir ağaç. Onu da kazıyor, söküyor zarar veriyoruz ya. Tüm olan biteni kabullenecek, girdiği şeyin şeklin alacak bir su birikintisi? İstedikleri bu mu? Ya da benim istediğim?
Yorum Bırak