Gündüzleri teknolojiyi, akşamları kelimeleri anlatan bir "insan"ın not defteri.
Yönetmen Víctor García‘yı 2010 yılında çektiği Mirrors 2 ile ilk kez izlemiştim. O zamanda filmi başarısız bulduğumu söylemiştim. Gallows Hill için de çok başarılı bir film diyemeyeceğim ama Mirrors 2 ile kıyaslarsak bu film daha derli toplu ve daha başarılı bir film. Ancak film bir karmaşa içerisinde bu durum ismine de yansımış. Filmin Gallows Hill haricinde bir ismi daha var. O da, The Damned.
Yorum Bırak
Filme bir Frankenstein uyarlaması olarak baktığımızda vasatın altında bir yapım olarak karşımıza çıkıyor. Öyle ki filmin bildiğimiz Frankenstein’ın yanından bile geçtiği yok. Bu sebepten dolayı ben filmi bir Frankenstein uyarlaması dışında değerlendireceğim. Aslında filmde yapılmak istenen yeni bir kahraman yaratmaya çalışmak. Muhtemelen yapımcı ve senaristler de Frankenstein’ın bu konudaki ününü kullanarak gişeden daha fazla pay koparmaya çalışmışlar. Tabi bu başarılı da olmuş.
Yorum BırakGözlerime dolan parlaklığın etkisi ile uyandım. Uyku aklımdaki bütün düşüncelerin, sabah yaşadığım bütün olayların unutulmasını sağlamıştı. Gece alkolü fazla kaçırmış ve sızmıştım. Muhtemelen bir pencerenin…
Yorum Bırak
Filmi televizyon kanallarında denk gelerek izlemiştim ancak ancak Türkçe dublaj ve sürekli reklam arasında film izleme uğraşıyla bir filmi ne kadar izleyebilirsiniz ki? Film banada o dönem için sıradan bir film gelmişti. Ancak geçtiğimiz günlerde aklıma takılan bir konunun araştırmasını yaparken (evet kara delikler falan ne alaka değil mi?) bir sebep bu filme ulaştım ve yeniden izlemeye karar verdim.
Yorum Bırak
X-Men serisinin son filmi de X-Men: Days of Future Past. Filmin yönetmenliğini yine Bryan Singer yapmış. Bu yönetmenin üçüncü X-Men filmi. Filmin en büyük özelliği Matthew Vaughn‘un yönettiği X-Men: First Class ile bağdaşıyor olması. Yani X-Menlerin gençlik yıllarına bu film değinmiş ve aynı karakterler bu kahramanlara can vermiş. Bu da filmin devamlılığı konusunda göze batan en büyük ayrıntılardan biri.
Yorum Bırak
Bir Jopon efsanesinden uyarlanmış film 47 Ronin. Filmin yönetmen koltuğunda Carl Rinsch var. Bu yönetmenin ilk filmi. İlk film için fena iş çıkarmamış diyebiliriz. Filmin baş rolünde son dönem Uzak Doğu merakı artan Keanu Reeves var. Aslında film için ne diyeceğimi bilmiyorum. Tamamen gişe için yapılmış aksiyonu bol bir film. Ben tüm oyuncuların Japon olduğu bir filmde ki tarihi bir filmde herkesin İngilizce konuşmasını yadırgadım açıkçası. Tamam olay Amerika’da geçer konuşsun, yada hikayenin kurgusu İngilizceyi içerir konuşursun anladım da bu filme pek oturmamış.
Yorum BırakAcaba gerçek miydi ölecek insanlarin sirtlarinin üsüdügü. Aslinda arastirmak lazim. uyuyanin üzerine kar yagiyorsa aslinda, ölenin donmasi da normal. Bunlar hangi inançtan kalan, nasil bize…
Yorum Bırak
İlk iki filmi IMAX’de izlemiştim. Bu film için de IMAX planları yeni çıktığını gördüğüm ses sistemi Dolby Atmos’u bu kez tercih olarak kullandım. Bu vesile ile Dolby Atmos’u da bu test etmiş olacaktım. Aslında ben pek bir fark alamadım seste. Benden midir izlediğim salondan mıdır bilmedim. Bu sırada filmi Özdilek Park CineTime sinemalarında izlediğimi belirtmek isterim. Temiz güzel bir salondu. Koltuk düzeni biraz perdeyi görmeyi engellese de rahattı. Perde salona göre küçük kalıyordu kanımca. Biraz daha büyük bir perde daha iyi iş görürdü. He zaman olduğu gibi bilinçsiz izleyicilerde mevcuttu filmde. Film ortasında geyik yapanları mı ararsınız, cep telefonu ile konuşanları mı, şapır şupur yeyip içenleri mi? Biz bilmiyoruz bu işi arkadaş. Seyircimiz daha olmamış, Türk sinemamız nasıl olsun. Neyse.
Yorum Bırak
Biray Dalkıran’dan başlamışken birde yönetmenin 2013 yapımı filmi olan Peri Masalı’nı izleyeyim dedim. Peri Masalının senaryosu da Biray Dalkıran‘a ait. Yani bu kez karşımızda her şeyiyle bir Biray Dalkıran yapımı çıkıyor. Bir önceki Bana Bir Soygun Yaz yazımda söylemiştim ya bu hikaye nedir diye, şimdi Peri Masalı ile birlikte tam bir özümsediğim Biray Dalkıran hikayesi çıktı karşıma.
Yorum Bırak
Biray Dalkıran‘ın 2012 yılında çektiği komedi filmi Bana Bir Soygun Yaz. Gerçi Biraz Dalkıran’ın neden komediye daldığını pek anlamış değilim korku ile başladı, fantastik süsü verilen romantik komedilerle devam etti, sonra korkuya döndü, derken polisiye bir dizi çekti ve birden komediye döndü. Neyse sanıyorum kendini her türde deniyor. Bu filmde de komedi olarak karşımıza çıktı.
Yorum Bırak