Etiket: NPN

Adımlarımı korkarak atıyorum, hem de kendi evimde. Son zamanlar da çok kararsızım. Beklide karanlık evde dolaşırken onun hayaletiyle buluşma korkusu içimde olan. Bazı sesler duyuyorum,…

Karanlık üzerimize yürüyor. Toz bulutu etrafımızı sarmış. Burnumun ucunu görmekte zorlanıyorum. Ağaç dalları çoğu zaman yüzüme çarparak geçiyor. Sanki kendimi boşa adım atıyormuş gibi hissediyorum.…

Bir tembellik. Gözlerimi kapadığımda kirpiklerimin derime battığını hissediyorum. Gözlerim acıdan kızarmış. Beynimde hayalden evler kurulurken, insanları yaratmakta zorluk çekmiyorum. Gözlerim açık. Hem de sonuna kadar.…

İşte o kadın. Barın köşesinde oturan. Gözlerimi alamadığım. Bana yaklaşıyor… Etraf sessizleşiyor… Bir sessizlik, bir karanlık… Dört yirmi beşti. Bedenimin bir boşluğa düşüşünün eşiğinde olduğunu…

“Bana bak!” Hatırlıyorum da hiçbir zaman adımla seslenmemişti bana. Ona göre isimlendirilmeyi hak edecek bir şey yapmamıştım henüz… Eğer bir yazar olsaydım elbette ki düşüncelerimi…

Günün birinde sonunun ne olduğu bilinmeyen bir adamın karalamaları ki bu kişi bensem sadece farelere yemek olabilir. Benim bile zorlukla insan sesini ayırt edebildiğim uzun…

PNP Hayatımdan akıp giden tek bir insanın bile ardından bakmadım, hayatım boyunca da yokluğunu hissetmedim. Hayır, bunu bir erdemmiş gibi söylemiyorum size; olsa olsa kaçırdığım,…