Türk Televizyonlarında sezon başlayınca ne var ne yok diye dizilerin ilk bölümlerini izlemeye koyuluyorum. Onlardan biri de Aramızda Kalsın’dı. Tabi diziyi izlemeye başlamam için en büyük neden oyuncuları oldu. Devamında karakterlerin saçmalıkları, doğallığa yakınlıkları dikkatimi çekti. Öyle hep vaktinde televizyon karşısına geçip izlemesem de bir şeylerle uğraşırken izlemek iyi oluyordu diziyi.
Şimdi dizi için çok iyi diyemeyeceğim. Dizi de bir aşk furyasıdır dönüp duruyor. Herkes birilerine aşık. Çocukluktan tutun yaşlılığa kadar her türlü aşka tanık oluyoruz. Tam anlamıyla kötü bir karakter yok dizide bu da izlemem için bir neden oluyor. Çünkü biz dizilerde kötü karakteri pek yapamıyoruz.
Dizilerimizin uzunluğunu göz önüne alırsak bu dizi de bir süre sonra insanı sıkmaya başlıyor. İki saat bir bölüm çekiyorsunuz üstelik bir sezonunuz ortalama otuz beş bölümden oluşuyor, yazacak çok fazla şey bulamamanız olası. Bu konuda Aramızda Kalsın’da sürekli kendini tekrar ediyor. Ayrılıp birleşmeler, kavgalar barışmalar, saklanmalar açıklamalar, üstüne üstlük sürekli ailenin üzerinde dönen kara bulutlar standarttın dışına çıkmayan ve sürekli kendini tekrar eden bir örgü çıkarmaya başladı karşımıza. Celepoğlu ailesi iki günde bir bir borç batağının içerisinde didinip duruyor.
