Ay: Aralık 2006

vapurlar yüzüyor insanlar yüzüyor evler güzüyor köprüden arabalar aşağıya uçuyor kız kulesine ışıkların yandığı yere denizler birleşiyor insanlar birleşiyor karalar birleşiyor biz uzaklaşıyoruz telefonlar kapanıyor…

görünmez olmak istiyorum, gerçekten. hatta silinmek. herkes iyi biri olduğumu söylüyor, kar yağsa beyazında kaybedebilir miyim kendimi? kasvetli, soğuk günleri seviyorum, koca kara bulutların gökyüzünde…

seni ihmal ediyorum. hayatımdaki herşeyi ihmal ediyorum, bazen yaşamayı, bazen nefes almayı. ansız kuraklığına aklımın geçici hezimetler yüklüyorum. yükseltmeye çalıştıkça aklımı sorunsuz güzelliğine, bilinçsizliğimin farkına…

ölüyorum… sadece laf olsun diye değil içten kemiriyor umutsuzluk…vücudumda küçük yaratıkların organlarımı kemirdiğini hissediyorum… canım acıyor içim yanıyor. etrafımı renkli tutuyorum, rengarenk giyiniyorum, renkli şeyler…

Ne zaman aklıma düşse Daralan zamanla savaş halinde buluyorum kendimi Kılıcımı kuşanmış, başım dik Çocuksu hikayler uyduruyorum herkese anlatabiledeğim Bir göç başlıyor bedenimde Sebebine düştüğüm…

şikayet etmiyorum. gözlerimin içine düşen karartı, ellerimde ki titremeler, dokunduğum her şeyde soğuyan bedenim… kifayetsizce aklıma saldıran saçma düşünceler. hiç birşey olduğumu sanmıyorum. iç gıdıklayıcı,…

bekliyoruz., bilinçsizce, gizlenerek. kaçıncı gezimiz bu kuruyan hayata. her adımda içine gömülürken inadımız niye? kaçıncı kez vuracağız kapıyı ardımızdan, daha ne kadar terk edeceğiz bu…

yol ayrımındayım,batıyla doğu gibi. iki zıt karakterin yaşadığı içe düşen acılarıyla eş değer. hayır ben birim, biz biriz kırılmaz bu inat. susmalıyım, sessizce beklemeliyim. akşam…

bu gün boşluğa düştü ellerimden hayat, uzadı, gitti ve kayboldu… donecek mi aylar sonra, ama hangi maskeler yüzümüzde, kimler hatırlayacak…