Ay: Şubat 2017

Dün gecenin etkisi üzerimizden kalkmamış,  sabaha kadar türlü kıvranışlara gebe kalarak günü doğurmuş,anlamsız bir çabayla öğlen olmasına rağmen yataktan çıkmak istemiyordum. Diğer çocuklardan da ses…

İyice birbirimize sokulmuş, sokak lambalarının göz gözü göremeyecek kadar aydınlattığı dar arada yürüyorduk. İçimizde hevesle hızlı adımlar atan tek Mehmet vardı. Biz de yediremediğmiz erkekliğimizle…

Üniversitede falan okuyorduk. Her birimiz farklı şehirlere dağılmış, uzun bir aradan sonra yaz tatili ile birlikte tekrar memleketimize dönmüştük. Ekip toplanır toplanmaz klasik sokak lambası…

Son cenazenin üzerinden saatler geçmemişti ki tek derdi hikayeler anlatmakta olan Koca Başkan, alnının ortasındaki tek gözünü uzun soluklu sıktı, anlında belirleşen kırışıklıklar, üç harfi…

Bu bir kendini aşağılama terapisi. Zekrinin nasıl olduğunu bilmediğim ama damarlarımda gezinen bir hastalığın terapisi bu. Adını bilmediğim Türkan Şoray filmine denk geldiğimde hissettiğim o…