İçimdeki sıkıntının arttığını hissediyorum. Sebebini bilmediğim bir sıkıntı. Sanki beni boğacak gibi. Bir yandan da bu sıkıntının vücuduma yaşam ektiğini hissediyorum. Birbiri ile bağlantılı bu iki zıt durum arasındayım. Gitmek istiyorum. Gitmek ve yaşantıma devam etmek. Biliyorum bu benim isteğimle olduğu sürece aynı sıkıntıyı, aynı acıyı tekrar tekrar çekeceğim. Gitmek benim için bir görev olmalı. Bana emredilmeli. İstenmeli ya da her neyse… İyi olduğumu söyleyemeyeceğim… İyi olmak için gerekli şartları taşımıyorum. Ya da insanlar ne kadar iyiyse o kadar iyiyim diyeyim…

Bana iyi göster…