Birbirimize baktık. Konuşacak hiçbir şeyimiz yoktu. Aslında ifade edecek. En çok benim konuşmam gerekiyordu. Sustuk Gözlerim(iz) de sustu. Anlatamıyordu duygularımı(zı)… Ve sessizlik beni kapında dolanan bir sapık yapıyordu.
Resül Efe sitesinden daha fazla şey keşfedin
Subscribe to get the latest posts sent to your email.