ayaklarım ağrıyor. akşam yemekleri sonrası gözlerim dirayetsiz kalıyor açıklığa. sıkılası bir tembellik üzerimde. zorunlu olmadığım işlerin elinden tutmuyorum. elinden tuttuğum işleri layıkıyla yaptığım da söylenemez. kendimi rüzgara bırakmış durumdayım. boş hayaller, boş umutlar, boş bir benlikle olunması gerektiği gibi hareket ediyorum. eğitimçökertemedi beni. boynuma sardıklarım dışında…