Tarifi zor. Eşsiz bir uykunun ortasında çalan zil keyifle ezilen sümüklü böceklerin çıkardığı sesleri andırıyordu bana. Içine sıçılan ruya, kıçıma kaçan pirelerle cebellesirken çıkması gereken tek ses buydu. Öyle planlamıştık aslında. Her şeyin yetersiz geleceği belliydi. Gozlerimden çıkan ciyaklamalar tarifini göremediğimiz karışıma gibi. Kim emanet değil ki kime, guvensizce.
Resül Efe sitesinden daha fazla şey keşfedin
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Kimi hallerde 3.silahşöre de gerek olmayabilir 😀
http://youtu.be/KUQzNIxGLyM
Bilgi Notu: 70’lerin ortalarında çocuk olanların TRT’deki unutulmazlarından.
Ben o kadar inemedim ama bu arkadaşları hatırlar gibiyim. Ablamizin silah tutusunada pek bir hasta oldum 🙂
Evet, silah tutan eliyle saçına çeki düzen vermesi falan 😉 Hiç kıyamam ben ona. (If my memory serves me correctly, she used to be my first childhood love on the screen!)