ben istiyorum ama parmaklarım istemiyor. klavye tuşlarına basıp kaldırırken sanki her biri için bir ton güç sarf etmem gerekiyor. tabi bu bir süre sonra yorucu bir hal alıyor. hasta mıyım neyim bilemedim? bu aralar kemiklerim bir tuhaf. şöyle ellerimden kollarımdan birileri tutsa çekse beni. kendimi sıcak viski-kahve kıvamında hissediyorum. ağzını yaklaştırdığında kokusundan dolayı sert bir şey bekleyip içimi yumuşak olanlardan. insanlar genelde bu gibi sürprizleri sevmez. ben de sevmiyorum.
çok şey istemiyorum aslında şöyle bıyığım olsun yeter.
Resül Efe sitesinden daha fazla şey keşfedin
Subscribe to get the latest posts sent to your email.