Kategori: Kişisel Denemeler

saatlerdir sayfa açık ve “body” bölümü doldurulmayı bekliyor. düşünüyorum da sadece doldurulmayı beklen bu bölüm mü? değil, elbette değil. sürekli aynı şeyler, aynı tekrarlar… zaman…

gitti… yaklaşık 34 saattir ses yok 🙁

siyahlarımı giydim, yüzümü bembeyaz ortaya çıkaran umutsuzluklarımı. artık kusmuyorum hayata eskisi gibi çünkü verebilecek hiçbir şeyim kalmadı. hayallerim, ellerim, gözlerimdeki son gülümseme. ve şimdi tamamen…

kacinci kez buyuyorum, kacinci kez parcalaniyor bedenim. ay biraz daha diriliyor gözümde. uzaklastikca kızarıyor, uzaklaştıkça bir kez daha titriyor bedenim. soğumaya başlarken, içindeyken. biliyorum yarin…

bakıyorum. eşsizce içime dolan ardımda bıraktığım hayallerden başka bir şey değil. üzerinde yürüdüğüm kirli toprağın yansıması vücudumda. artık bedenim gibi ruhumu da temizlemeliyim. belki bütün…

vapurlar yüzüyor insanlar yüzüyor evler güzüyor köprüden arabalar aşağıya uçuyor kız kulesine ışıkların yandığı yere denizler birleşiyor insanlar birleşiyor karalar birleşiyor biz uzaklaşıyoruz telefonlar kapanıyor…

görünmez olmak istiyorum, gerçekten. hatta silinmek. herkes iyi biri olduğumu söylüyor, kar yağsa beyazında kaybedebilir miyim kendimi? kasvetli, soğuk günleri seviyorum, koca kara bulutların gökyüzünde…

seni ihmal ediyorum. hayatımdaki herşeyi ihmal ediyorum, bazen yaşamayı, bazen nefes almayı. ansız kuraklığına aklımın geçici hezimetler yüklüyorum. yükseltmeye çalıştıkça aklımı sorunsuz güzelliğine, bilinçsizliğimin farkına…

ölüyorum… sadece laf olsun diye değil içten kemiriyor umutsuzluk…vücudumda küçük yaratıkların organlarımı kemirdiğini hissediyorum… canım acıyor içim yanıyor. etrafımı renkli tutuyorum, rengarenk giyiniyorum, renkli şeyler…

Ne zaman aklıma düşse Daralan zamanla savaş halinde buluyorum kendimi Kılıcımı kuşanmış, başım dik Çocuksu hikayler uyduruyorum herkese anlatabiledeğim Bir göç başlıyor bedenimde Sebebine düştüğüm…