Gündüzleri teknolojiyi, akşamları kelimeleri anlatan bir "insan"ın not defteri.
Sabah alarm çalıyor. Hatta bazen o alarma bile gerek kalmıyor. Vücut o kadar dakik ki, o ses daha duyulmadan gözlerimi açıyorum. Sanıyorum havalardan; şu aralar…
Bu sabah yine ofisteki masama oturdum. Az sonra başlayacak toplantıya, koştur koştur gitmem gerekecek ama masam bana bakıyor, ben ona bakıyorum. O hâlâ dağınık, sürekli…
Yorum BırakBu yazı, geçen gün Kadıköy’de bir sahafın önünden geçerken aklıma geldi. Dışarı konmuş bir masanın üzerinde sararmış, kıvrılmış bir şekilde karşıma çıktı. Belli ki tozlu…
Yorum BırakBetonun Ardındaki Zekâ Bir şehri ya da modern bir binayı dışarıdan gözlemlediğimizde genellikle mimariyi, estetiği ve kullanılan malzemelerin birbirleriyle etkileşimini görürüz. Beton, cam ve çelik…
Yorum Bırak